Na de oproep van vorige week (en bijbehorende stormloop aan adviezen), heb ik besloten om mezelf te trakteren op de Sony MDR-D333LW. Voor iets minder dan 34 euro thuisbezorgd.

Op het eerste gezicht simpele opvouwbare koptelefoon. En dat is het in principe ook. Met een leuk detail - de kabel is ‘retractable’, intrekbaar. De kleine anderhalve meter aan kabel zit netjes opgerold in de linkeroorwarmer. Pretty neat!

Nog een detail betreft de kabel. Hij is namelijk dun. En niet gewoon dun, maar écht dun, dun. Ter vergelijking heb ik maar een foto gemaakt. Van links naar rechts op de foto: dikke audiokabels, gewone audiokabels, standaard usb kabel, gewone kabel zoals die bij simpele (goedkope) koptelefoons en microfoons zit, MDR-D333 kabel. Veel meer dan een zeer dun touwtje is het niet. Zeker niet verkeerd!

Maar, waar het bij koptelefoons natuurlijk om draait, is de kwaliteit. Waar ik voorheen weinig beters had gehoord (onder de 50 euro) dan die Philips koptelefoon die ik hiervoor gebruikte, is er nu een nieuwe regerend kampioen. Frequenties van zo’n 15Hz tot minstens zo’n 16.000Hz zijn goed hoorbaar (ik hoor zelf niet veel hoger dan 16.000Hz meer). Wat dat zegt over de kwaliteit? Nou, de basslines zijn in ieder geval goed hoorbaar. En verder hoorde ik nu voor het eerst twee extra tonen aan het einde van Kaskade’s Your Love Is Black, die ik voorheen nimmer opgemerkt had. Zegt dat genoeg?

Een van de grote nadelen van het ding is onder andere de vorm. Als je er mee fietst, suist de wind er gigantisch fijn langs, waardoor je muziek flink wordt overstemd. Meer volume kan dat probleem natuurlijk oplossen, maar daar begin ik liever niet aan - ik wil m’n oren behouden en enigszins nog de omgeving kunnen horen (auto’s, e.d.). Wat ook een groot gemis is, is een kussentje of iets dergelijks, zodat die hardplastic beugel niet direct op je hoofd rust. Het dingetje weegt niet veel, maar als je het een uur op je hoofd hebt rusten, zit er toch een flinke deuk in je hoofd. En geloof me, fijn is anders.

Afgezien van dat, ben ik toch tevreden met dit dingetje. Als ik het een rating moest geven, zou het zo’n 80% scoren. En dat is hoog. De prijs/kwaliteitverhouding reikt echter tot ver in de 90%. Dus als je een goedkope koptelefoon zoekt, die je muziek goed doet weergeven, houd deze dan zeker tot de opties. ;)

Ik had graag eigenlijk nog een zo’n zelfde Philips gehaald, maar ze zijn niet echt meer te krijgen. Dus nu vraag ik al mijn trouwe fans om een goede koptelefoon aan te raden. En dan ligt de nadruk op ‘goede’. Natuurlijk zitten er eisen aan vast.

Het ding moet namelijk ten eerste geweldig geluid geven, en ik ben nogal een zeikerd daarin (SkullCandy valt af). Verder moet de kabel niet te lang zijn, hooguit 1,5 meter. Ook is het belangrijk dat het ding tegen (spat)water kan, omdat het een on-the-go koptelefoon gaat worden. En om diezelfde reden zou het ook fijn zijn als het opvouwbaar is. Neckphones zijn cool, earbuds zijn dat niet. Grote cups houden m’n oortjes lekker warm. Omdat het in klein apparatuur moet, zou een 3,5mm jack fijn zijn. Natuurlijk moet het niet van je kop af vallen als je voorover buigt.

Dus, mocht je iets aan te raden hebben, laat het me weten. Zo snel mogelijk, alstublieft.

En volgens mij is mijn stem zwaar genoeg om niet ‘mevrouw T.’ te zijn. Maar dat zal dan wel weer aan mij liggen.

Nee, DCR-HC51E is niet een speciale code om de nieuwste game te unlocken. En ook niet mijn password om als mijn geldzaken te regelen. Nee, DCR-HC51E is het serienummer van de Sony Handycam die ik inmiddels alweer een paar weken geleden ontving. En ja, het is een best awesome dingetje!

Wat ik er mee ga doen? Nou, er gaan in ieder geval meer filmpjes komen op SuperEuroFlash, en verder zal ik af en toe een zogenaamde ‘vlog’ maken over whatever crosses my mind. Tenminste, als ik er zin in heb.

Nu kan ik lekker eindelijk eens mijn YouTube channel vullen!

Als het belangrijk is, bellen ze nog wel terug. En dat deden ze, zo’n 20 minuten later. Wederom een anoniem nummer, en dus neem ik wederom op met ‘Hallo?’. En omdat ik wist dat het eventjes zou duren eer er iemand iets ging zeggen, wachtte ik netjes. En ja, na een paar secondes hoorde ik een andere stem. Ene Miranda, van Tele2, nog steeds mijn provider voor mobiele telefonie. Het gesprek ging ongeveer zo:

‘Hallo?’
- ‘Hallo, met Miranda van Tele2. Spreek ik met dhr. Jimmy?’
‘Volgens mij wel, ja.’
- ‘Ah, okay. U belt met Tele2, toch?’
‘Myup.’
- ‘Nou is het ons opgevallen dat u voor 44 euro per maand opwaardeert, en dat kan veel goedkoper.’
‘Oh?’ [op dit moment wist ik waar het heen zou gaan...]
- ‘Ja, want als u een abonnement neemt voor 15 euro per maand krijgt u 100 belminuten, en ook nog eens een gratis telefoon erbij!’
‘Nou, ik ben eigenlijk best wel tevreden met mijn telefoon [het ding heeft me 100 euro gekost], en die 44 euro per maand is gemiddeld? De ene keer waardeer ik 50 euro per maand op, en de volgende keer doe ik drie maanden met 20 euro beltegoed, zoals ik de afgelopen drie maanden heb gedaan. Ik heb dan ook geen zin om een contract aan te gaan en iedere maand die 15 euro te betalen, en dan zo nu en dan ook nog eens extra te betalen als ik er overheen zit…’
- ‘Ah, ja. Maar nu belt u voor 35 cent per minuut, en dat zou dan 15 cent per minuut worden.’
‘35 cent? Ik dacht dat het maar 14 cent per minuut kostte?’
- ‘Oh, u belt met Champion?’ [de internetopwaardeervariant van prepaid bellen]
‘Ja.’
- ‘Oooh, dan heeft het voor u helemaal geen zin, nee. Champion is inderdaad goedkoper.’

En toen volgden nog wat woorden van iemand die niet precies wist hoe ze zich uit de situatie moest redden. Waarom wist Miranda niet voordat ze ging bellen naar me, dat ik met Champion bel? En waarom is dit niet de eerste keer dat dit gebeurt? Ongeveer een jaar geleden probeerde ook al iemand me over te halen om een abonnement te nemen. Toen zou sms’en 10 cent kosten, in plaats van de 7 cent die ik toen betaalde (en nu nog steeds).

Leuk geprobeerd, maar ik was nog wakker. Ik vraag me af hoeveel mensen er wel in trappen, en vervolgens met een hogere telefoonrekening komen te zitten. Moraal van het verhaal; blijf alert!

De ‘laurel’ webserver die staat bij DreamHost, waar al deze sites op draaien, had de afgelopen tijd wat last van een hardwareprobleem zo nu en dan. Afgelopen avond is deze server dan ook overgezet op nieuwe hardware, en dit zou het euvel moeten verhelpen.

Ik hoop het, want ik heb geen zin in nog meer dode websites. : (

Het begint eigenlijk pas om 7 uur vanavond, Nederlandse tijd, maar op de ftp-servers zijn nu al de setupbestanden te downloaden. Mocht je het willen, kun je er vast wel achter komen.

En ik kan ook zeggen dat na een eerste indruk (ongeveer een uurtje), de browser nieuwe standaarden zet. De ‘awesome bar’ is écht awesome, veel sites draaien sneller (laden ligt nog steeds aan je internetverbinding), en tags zijn handig!

Ik raad iedereen aan dit nieuwe vuurvosje te downloaden en gebruiken, en Internet Explorer compleet te vergeten. Download vanavond of morgen (voor 19:00 uur), en doe meteen mee met de wereldrecordpoging, terwijl je verzekerd bent van een veilige browser.

[Bekijk de originele post]

Nee, deze 34.000, of 34.041 om precies te zijn, staat voor het aantal records dat in de MySQL database stond, onder de tabel ‘wp_ezscrobbler_cache’. Deze hoort bij de EZ-Scrobbler plugin voor WordPress. Deze plugin laat zien wat er momenteel op mijn last.fm account te zien is - het laatst gespeelde nummer op mijn computer. Maar zoals inmiddels ook op de site van deze plugin staat, zit er een kleine bug in, die er voor kan zorgen dat de cache (in gewone mensen-taal, ‘tijdelijke bestanden’) niet verwijderd wordt. En dat gebeurde dus ook bij mij.

Het is grappig een database te hebben die 120 MB groot is, en na het legen van deze cache nog maar 5 MB in beslag neemt. Ik denk dat mijn webhost een beetje vrolijker is geworden. Inmiddels gebruik ik een andere plugin.

Zelf ben ik, eerlijk gezegd, niet meer zo heel erg into de anime/manga scene. Ik kijk af en toe nog wel eens een serie, maar manga lees ik bijvoorbeeld niet meer. Maar dat maakte het weekend niet minder leuk, want veel van mijn vrienden, wie overigens in dezelfde categorie vallen, komen ook gewoon. De meesten hebben daarbij ook een functie binnen de organisatie. Stafflid (vergelijkbaar met bestuur), senior (vergelijkbaar met supervisor) of gopher (vrijwilliger), of net als ikzelf, steward!

Zijnde steward ben je verantwoordelijk voor het welzijn van de gasten. Je bent een soort gastheer van de conventie. Mochten mensen vragen hebben, kunnen ze bij jou terecht, maar je zorgt er ook voor dat alles veilig verloopt. Te veel mensen in dezelfde ruimte is een no-go, en iedereen moet netjes in een rij wachten tot ze binnen kunnen. Ik deed het dit jaar voor de derde keer, en nog steeds met plezier. Af en toe een praatje maken met mensen, overal inzetbaar zijn en de hechte groep die de stewardcrew reeds is maken het allemaal erg goed te doen.

Verder was ik natuurlijk ook nog aanwezig met de parapara workshop namens Super Euro Flash! Een flinke groep mensen heeft er de routines van Gina G - Ooh Ah (Just A Little Bit) en Daniel - Full Metal Cars geleerd. Dit was erg gezellig en goed verlopen allemaal, en nadat we alles nog eens op film hadden gezet (komt zo snel mogelijk online!), zijn er ook nog een flink aantal promo-dvd’s uitgedeeld. Fun fun fun! We hebben er ook een aantal nieuwe leden aan overgehouden, en dat maakt het allemaal natuurlijk nog veel leuker.

En het laatste waar ik nu over wil schrijven, is de Jpop disco van vrijdagavond. Samen met Neodash Zerox (Jody ;P) had ik ruim 3 uur te vullen met muziek. Helaas kwam het niet echt van start, omdat ten tijde van het begin de dealer room nog een tijdje open was, maar geleidelijk aan werd het steeds drukker en drukker, tot het op een gegeven moment nog flink gezellig werd (na ongeveer een half uur/drie kwartier). Ik begon toen net wat R&B-achtige muziek te draaien, en dat werkt altijd goed. Halverwege nog wat vette DANCE☆MAN tracks gedraaid, voor de retro disco vibes, en dat werd beter opgevangen dan ik had verwacht. Wat op zich niet verkeerd is. Verwacht de volgende keer nog wat meer classics van onze afro Japanner.

Na in totaal anderhalf uur pop (achtige) muziek gedraaid te hebben, zijn we overgeschakeld op muziek zoals die populair is in Japanse clubs. Na een kwartier hyper techno door NDX, kwam een twintigtal minuutjes eurobeat door MK☆. En jeetje, wat is eurobeat onmixbaar. Serieus. Respect aan iedereen die het goed live kan mixen. Ik probeerde er wat van te maken, maar het werd uiteindelijk veel start/stop-achtige mixtechniekjes. Op zich niet slecht, maar het móet beter kunnen!

Vervolgens mijn half uur trance. Hands up trance. Commercial trance. Dance core. Cascada trance. Special D trance. Hard trance. Wat je het maar wil noemen. Oorspronkelijk niet echt Japans, maar momenteel wel megahot in Japan. En ook in Nederland. Ik was stiekem een beetje bang dat het niet aan zou slaan, maar iedereen bleef, en bleef ook dansen. Geweldig! Stiekem was ik best wel een beetje trots op mezelf, en heb me uiteindelijk een kwartier lang echt vermaakt. Mede-DJs kunnen het beamen; een crowd die los gaat op jouw setkeuze waar je een flinke tijd aan gewerkt hebt, is echt awesome!

Na dat halve uurtje MK☆, was mijn tijd op, en nam NDX het over met J-core (Japanse hardcore). Ik vind het rotherrie, maar er waren nog een aantal mensen die vrolijk rond bleven stuiteren. Zelfs nadat ik op een gegeven moment tóch maar m’n oordopjes indeed. Even het gehoor wat rust geven.

Het was een best geslaagde avond geworden, ondanks de slechte start, en het feit dat de karaoke ook de hele tijd door bleef gaan. Als dat event er niet geweest was, was het écht vele malen drukker geweest. Ach ja.

Afgezien van wat kleine minder plezante dingen (een uitvallende Wii tijdens het Pokémon tournament, een meisje dat opeens besloot flauw te vallen toen ik in de buurt was, geen geweldig avondeten in het hotel, twee uur lang stilstaan alvorens en tijdens de cosplay competitie, en slapeloze nachten), heb ik me alsnog vermaakt, en zie ik alweer uit naar volgend jaar. Misschien tot dan? :D

En, exclusief, een premiere van de disco van de vrijdagavond, live-rip enzo (vandaar dat er een paar flink veel fouten in zitten). Later te downloaden vanaf www.supereuroflash.com. Wees gewaarschuwd, het is een file van ongeveer 275 MB, en het duurt ongeveer 3 uur en 15 mins. ;)

[Bekijk de originele post]

Vivi - I Love My Dog
(S. Castagna - C. Codenotti - E. Somenzi)

Don’t wanna flash thru
All in a blur
People may think I’m crazy
Your love is true, boy
But I can do
Nothing without my baby blue

When I look into his eyes
I can feel I fall in love again
My candy sugar heart

Baby get me right - I love my dog
There’s no need to fight - My puppy dog
Nothing ever coming between just you and me
There’s no compromise - I love my dog
How can you despise - My puppy dog
Do you think you’ll find us a place within your heart?

Never been square, boy
You got to know
Lovin’ me is not easy
He’s not a plush toy
Who’s got to go?
Now if you love me take my plea

Vandaag kreeg ik (eindelijk!) Super Eurobeat vol. 186 binnen met de post, en in 2 minuten tijd had ik het uitgepakt, van z’n plastic ontdaan, de cd in m’n speler gegooid, en track 18 gevonden. En toen kwam er een glimlach op m’n gezicht.

Beluister het, heb het lief, aanbid het, en koop SEB 186! >: (!

[Bekijk de originele post]